We hebben 350.826 leden!

NL | FR

Wat voelt een persoon met dementie?

Personen met een beginnende dementie beseffen dat er iets mis is met hen. Zij hebben het gevoel dat alles hen ontglipt. Momenten van verwarring en desoriëntatie veroorzaken gevoelens van angst, onzekerheid en onveiligheid. De veranderingen die men in zichzelf ervaart en waar men geen greep op heeft, maken dat men aan zichzelf begint te twijfelen.  Personen met een beginnende dementie voelen zich ontredderd en ervaren gevoelens van machteloosheid. Vaak durft men hier echter niet voor uit te komen. Een rijke voorraad aan trucjes en uitvluchten kan de angst verborgen houden voor anderen. De achteruitgang probeert men te verbloemen of te ontkennen. Het zelfwaardegevoel van de personen met beginnende dementie krijgt rake klappen. Daarom kunnen zij zeer kwaad worden bij confrontatie met hun falen. Om een houvast te hebben en om zich veilig te kunnen voelen, klampt men zich vast aan vertrouwde personen en rituelen. Soms reageren personen met beginnende dementie prikkelbaar op hun omgeving of zijn ze opstandig en agressief vanwege de gevoelens van ontreddering. Vaak ziet men ook dat zij depressief gestemd zijn en sociaal contact vermijden. Mits aangepaste ondersteuning kunnen personen met beginnende dementie in deze fase rouwen om het verlies dat zij bewust ervaren en het trachten te verwerken.

In de volgende periode zal de angst verder groeien door het toenemende identiteitsverlies, het verlies van controle over zijn leven en de problemen met zijn omgeving. Daardoor komt de persoon met dementie voortdurend onder zware stress te staan. In deze fase van gevorderde dementie nemen de verwarde momenten toe en krijgen ze de bovenhand. Men gaat zich steeds onveiliger voelen en elke nieuwe ervaring kan tot een paniekreactie leiden. De persoon met dementie ervaart in deze fase een innerlijke onrust. Men is op zoek naar een houvast in de omgeving en men heeft heel erg nood aan veiligheidheid en geborgenheid. In deze fase worden de herinneringen uit het verleden en vooral de bijhorende emoties opgehaald en herbeleefd.

In de laatste fase zijn de verwardheid en het identiteitsverlies totaal. De persoon met dementie lijkt elke mogelijkheid tot communiceren verloren te hebben en men heeft de indruk dat de dementerende persoon in deze fase in een eigen cocon leeft. Hier krijgt de angst een heel ander karakter. Doordat de persoon met dementie praktisch volledig afgesloten is van zijn/haar omgeving en van de wereld, ontstaat er een hevige angst voor verlating. In dit stadium bestaat nog slechts één wereld voor de persoon met dementie: het verleden. Men zal zintuiglijke ervaringen uit de kinderfase herbeleven die te maken hebben met de primaire behoeften (eten, drinken, rust en warmte). Hierdoor is de persoon met dementie ook uiterst gevoelig voor storende prikkels. Via lichaamstaal en klanken zal hij/zij hierop reageren. Om rust en ontspanning te bekomen, kan de omgeving zorgen voor bescherming en intense nabijheid.

Andere bezoekers bekijken...