Poëzie van de dag

Waar ik woon is mijn thuis
en waar mijn thuis is, .
is ook mijn hart.

　Stenen gestapeld,
ramen en deuren,
een pad en wat grind
regenboogkleuren.

　Rozen die groeien
in tuin en langs gevel,
langzame straat
en stilte alom

　Tijd van vergankelijkheid,
jaren geleden
spelende kinderen
op het gazon,

　Nog diezelfde ramen,
nog diezelfde deuren
en elke boom in de tuin
zijn eigen verhaal

　Twee mensen,
achtergebleven
nog samen – gelukkig;
haren vergrijsd…
rimpels gekregen

　Tientallen jaren
alles samen gedragen,
liefde en leed
altijd gedeeld.

　Het huis, jong gebleven
in nette kleuren,
een prettige woonst,
"onze thuis"
plek van mijn hart.　

En…als het even kan,
straks,
dan ga ik hier dood,
dankbaar
en in vrede.

ria