Poëzie van de dag

Rikketikketikke

Rikketikketikke…
’t Is stil in huis
alleen ’t zacht geluid
van moeders vlijtig strikken

Ze breit naarstig aan een trui
die ik straks moet passen
De mouwen zijn ietsje te lang
dat krimpt wel bij het wassen

Toen moedertje plots heenging
hebben we zo geschreid
Ik draag allang geen truien meer
die ze vol liefde heeft gebreid

Ik heb wel nog kartonnen dozen
die ze heeft bekleed met garen
die dienden om het speelgoed
van mijn zoontje te bewaren

Mijn zoon is nu allang volwassen
de dozen werden nutteloos
Maar in een hoekje op de zolder
bewaar ik eerbiedig elke doos

Robbe