Poëzie van de dag

ENGEL

Jij hebt me, nooit in jouw warme schoot gedragen
Noch teder, aan jouw zachte borst gezoogd
Maar bracht licht, in m’n uitzichtloze dagen
Hebt m’n fouten en gebreken, minzaam gedoogd

In de rijkdom, getekend door vergrijzende haren
Heb ik genoegzaam, jouw bescheiden wijsheid ontdekt
En leerde zélf, uit de ervaring der voorbije jaren
Hoe genegenheid samenvloeit, met wederzijds respect

Onverwoorde dankbaarheid, die is blijven hangen
Zoete balsem op oude wonden, die stilaan helen
Voedt mijn onstuitbaar groeiende verlangen
Naar de zuivere liefde, die jij zo gul wil delen

Jij blijft de liefste moeder, die ik me kan wensen
Hopelijk word ik "dé zoon", van jouw eigen dromen
Eeuwig verbonden, als twee zielsverwante mensen
Verstrengelde emoties, die heel spontaan zijn gekomen

Want de jongen, die nimmer écht kind mocht zijn
Heb jij onvoorwaardelijk, in jouw hart opgenomen
Al lijkt jou, dat gebaar, verwaarloosbaar klein
Bén jij dé engel, die me schonk, wat me ooit was ontnomen.

Silver Wolf