Poëzie van de dag

Snel vliegt de tijd

Er zingen dode winden
koel hun verwondbaar lied
en zwijgend wolken druppelen
op ’t stoffig groene riet

De dag houdt nacht gevangen
en maan slechts maar een stuk
op ’t veld staan stil de eiken
wachten ’t verlangd geluk

Ondanks de voorjaarsbuien
beschut een heel zacht nest
verloren in de biezen
nog niet als schalenrest

Traag zweven ochtendnevels
over het water van de kwel
een jonge zwaan, weemoedig
weent lente reeds vaarwel.

Sunset