Poëzie van de dag

Op satijnen vleugels

Ik dartel in de ochtend
in ’t vroege zonnelicht
doch als de avond duistert
vouw ik mijn vleugels dicht

Met mijn satijnen vleugels
dans ik op de wind
maar vier gezwind de teugels
in ’t rode avondlint

Als het leven donkert
verschuil ik me algauw
in ’t lover van de bomen waar
ik droom van ’t ochtendblauw

Zo leef ik dertig dagen
met wat geluk een ietsje meer
Maar hoor je vlinders klagen?
Dat doen mensen des te meer !

Robbe