Poëzie van de dag

Een mens is net een spin

Een mens is net een spin
Je weeft een web,voelt je er veilig midden in
Door veel draden ben je omgeven
Je denkt hier komt niemand door,ik heb een veilig leven

Maar net als de spin
Zit je daar midden in
Een web is beschermend om je heen
Maar toch zit je in het midden daar alleen

Voorzichtig kruip je even uit je schulp
Want de draden veranderen zo in pulp
Even niet uitkijken,te snel erover heen lopen,
En het kwaad is geschied,er is een gat in je web geslopen

Snel springen naar een andere lijn
Ook die breekt,je voelt al een opkomende pijn
Het web is niet zo groot
Dus sta je snel open en bloot

Wat doe je,verder gaan
Of tussen het midden en het einde blijven staan
Je had het zo zorgvuldig geweven
Toch maakte je te veel sprongen om veilig te leven

Nu heb je pijn door de ontstane gaten
Voelt je van iedereen en alles verlaten
Je veilige plek daar midden in
Die weg terug dat heeft geen zin

De draden zijn kapot
Je voelt je hulpeloos en rot
Doorgaan tot de buitenste draad
Niet verstandig want je weet niet hoe het daarachter gaat

Proberen de draden te herstellen
Geen sprongen meer maken,jezelf niet kwellen
Beginnen met een nieuw web te weven
Oppassen en voorzichtig zijn dan kun je veilig leven

Wees tevreden met de plek daar midden in
Over dunne draden lopen is gevaarlijk heeft totaal geen zin
Blijf in je web,laat niemand toe
Om steeds nieuwe draden te weven wordt je down en moe

Wees blij met de draden die je omgeven
Vertrouw daarop dan heb je een veilig fijn leven
Geen ondoordachte sprongen meer maken
Er voor zorgen dat de draden niet meer stuk raken

Want sommige draden zijn niet meer te maken
Je kunt alleen verder uit je veilige web raken...

Nienka