Poëzie van de dag

Dagboekflitsen

Ze wisten van elkaar dat ze bestonden
hij sliep op zolder, zij in een dressoir.
Ze hadden al sms-etjes verzonden
maar verlangden vredig naar mekaar.

Hij kroop stil uit juwelen-kist-vergeten
een sombere, mistige novemberdag
sloop zachtjes op zijn dagboek-tenen
naar haar, die boven Suskes-Wiskes lag.

Op een beduimeld blad een treintje
hotsend rond een kop met sprietelhaar
met onderaan een lief konijntje
op z'n pels die woorden "mama ziet je
graag!"

"Hé jongen!" zei het dagboekmeisje
"ik kribbel-krabbel een toverster
want ik wenste mij een héél leuk reisje
met dansende kaarsjes her en der."

Toen sloeg de boy een blaadje over
omringd door hartjes stond een liefdeslied
een hupse tienermeisje had hem verloochend
nu vlekte in zijn verleden-boek verdriet.

Dan zongen rond het korte woordje "ja"
twee tortelduiven elk in 'n blauwe hoek
vlammend verlangen of...toch bijna
zevende hemel op pastelkleurend doek.

Zij schetste 'n wiegje op een hollebolle buikje
'n kanariepietje hield 'r de wacht
de hangklok met palmbomenluikje
tikte tevree "slaap zacht, kindje, slaap zacht."

M'n beste dagboekvrouwtje, luister even
die zinnen op m'n zwartgekleurde blad
had ik een kruis op d' achtergrond gegeven
denken aan 't leven, dat ik eens bij me had.

"Oei oei" zei ze en knikte dagboektranen
"afscheid nemen pijnigt wel 'ns iedereen
maar een onverwachte schok verdragen
kan daar een mensenhart wel nooit omheen?"

'k Sta vanmorgen te oemperaparen
een paarse krokus lacht een lentelied
fijn dat we day-book samen waren
wiss'len ons verleden-vreugde-en-verdriet.

Frido