Poëzie van de dag

Poëzie

op een wolkenloze lengtegraad
in zomerse breedte
vind je haar

soms wandelt zij nevelwaarts
door woordarme hersendoden afgeranseld
(die denken haar te moeten verdedigen)
in bibliotheken en elders
verstopt zij zich achter boekenkasten
z󠤡t je haar jarenlang niet vindt

tot zij weer in je oor kruipt
met dat welbekende geruis
van onhandige microfoons
op te kleine podia

poëzie is als een lieve knuffelbeer
die om je geeft, je overal volgt
luister haar woorden en kijk met haar ogen
dan zie je zwartgouden patronen, het groengeelrode
en dat zij lichtblauwe puntjes heeft
zomerochtend die de nacht verlaat.

Sunset