Poëzie van de dag

Verlangen

Ik heb het beloofd
aan mijn verlangen
De dag zal komen,
dat ik het verlangen zal opbergen.

Zolang het daar nog is
leef ik in afwachting
Zie ik alles door een rozen bril
niets hou mijn verlangen tegen.

Ik vertel het tegen me zelf
vandaag en ook morgen
Vannacht droom ik van jou
vertel het aan mijn gedachten.

Maar verlangen vervaagt
Het smelt als ijs voor de zon
Het glipt weg,
als zand door je vingers

Het kan anders worden
het kan breken als glas.
Niet meer in vervulling gaan.
de tijd beslist
kan een andere wending nemen.

De hoop van mijn verlangen
ligt hoog
Het is mooi
maar met doornen als een roos.

Claire Vanfleteren