Waar vandaan: Literatuur > Poëzie van de dag > Zilverberken

Poëzie van de dag


Zilverberken

Zilverberken

Eens was ik verliefd op mijn bomen
Zilverberken die tot aan den hemel komen
Ze mogen mij wel gek verklaren
Maar zat er uren naar te staren
Werden te groot en te sterk
En zorgden voor heel veel werk
Tegen mijn zin moesten ze sterven
Zo lag mijn liefde aan scherven
In de kachel hoor ik knisperen van hout
Krijg ik rillingen en heb het koud.

Agnes Berghmans



Zelf poëzie insturen?
Dat kan: stuur naar poezie@seniorennet.be !
Let op: u moet zélf de auteur zijn van het gedicht om toelating te geven voor publicatie op SeniorenNet.
Seniorennet