Poëzie van de dag

Zonder schaduw

Ik vertrek op een ochtend
Slechts mijn schaduw neem ik mee
Die kan ik niet achterlaten

Ik vermijd mogelijk de zon
Zodat ik de schaduw niet meer zie
En hoop dat hij me zal verlaten

Meestal stap ik 's nachts
Maar de volle maan plaagt me
Zij tovert mijn schaduw in de nacht

Ik hoop op donkere wolken
Die de maan onzichtbaar maken
En ondoordringbaar zijn vannacht

Als ik dan voortschrijd van alles
verlost, zelfs van mijn schaduw
Besef ik hoe eenzaam ik wel ben

Alles achter gelaten voor 't onbekende
Dan besef ik dat ik me beter neervlij
En wacht op stemmen die ik ken

Jure