Poëzie van de dag

Afscheid nemen

Regendruppels spatten uiteen
op het terras.
Er hangt een waas van mist
in het bos.
De lucht is zwaar van weemoed
en dat is goed,
de natuur treurt mee.

Waarom,
spookt door mijn hoofd.
Wisten we het antwoord maar
op die vraag.

Het is koud,
ook in mijn hart.
Angst voor onheil,
beducht voor ontij.
Afscheid nemen,
misschien voor altijd.

Dat gevoel van onmacht,
wil ik kwijt.
Er is alleen hoop voor wie gelooft.
Maar geloof is abstract.
Alles weten ligt niet in onze macht.

Op "waarom" is geen afdoend antwoord.
Er is alleen de kracht van de hoop,
die we vinden in ons geloof.

Hilde m