Poëzie van de dag

Geen woorden...

Een masker wordt door velen gedragen
Om hun eigen beeld te doen vervagen
Ze voelen zich daarachter veilig en wel
Maar eigenlijk zitten ze niet goed in hun vel

Ze zijn onzeker, voelen zich ook verlegen
Daarom dat masker, anders komen ze zichzelf tegen
Wat een hard gelag kan zijn
Want inwendig voelen ze zich niet fijn

Ze voelen zich ongelukkig, hebben verborgen verdriet
Zetten dat masker op, zodat niemand dat ziet
De stille schreeuw om aandacht, wordt verkeerd verwoord
Omdat niemand de echte ik achter dat masker ziet of hoort

En zetten ze soms eens even dat masker af
Gedragen ze zich onzeker, ja soms zelfs maf
Omdat ze het niet meer weten
Omdat ze zijn vergeten

Wie of wat ze nu eigenlijk zijn
Dat is ellendig, dat voelt niet fijn
Zet toch dat masker af, laat zien wie je bent
Na een tijdje ben je echt aan jezelf weer gewend

Kun je weer lachen, gieren, brullen
Alles wat je kwijt wilt van jezelf onthullen
Dan ben je weer vrij, en wordt je aanvaard
Zoals je eigenlijk bent, omdat jij jezelf evenaard

Jezelf verstoppen heeft geen zin
Daar ziet niemand, ook jijzelf eigenlijk het nut niet van in
Je bent geliefd zoals je bent
Vooral als je weer helemaal aan jezelf bent gewend...

Nienka