Poëzie van de dag

Van de boom en de man

Een oude boom
omgeven door een ijzeren hek
volgegoten met beton
nooit eens van de plaats geweest
waar hij zijn leven begon

Hij zag veel lentes komen
zomers en herfsten
winterliefjes schuilend voor de wind
hij zag dingen gebeuren
die resulteerden tot een kind

Hij voelde droevig de krassen
opzettelijk in zijn bast
door dwaas of ongevoeligheid
achtergelaten door hen
die verder togen naar eenzaamheid

Het kind ooit zijn kleine vriend
zich verstoppend
niet te vinden door zijn omvang
gebruikt nu tuigen tegen hem
waardoor hij niet meer leven kan

Hij wist als niets was gebeurd
hij nu gezond nog stond
zonder steunhek en beton
en dat alleen door de herfst
zijn loof natuurlijk vallen kon.

Jure