Poëzie van de dag

Verwondering

Je was zo klein
ik kende je niet
wist niet hoe je leefde
liet je niet buiten
want het vroor

Dus fladderde je avonden
in onze keuken
als de lamp brandde
kwam je uit de azalea
rook je ook de hyacint

Als mijn man je zag
wou hij je doodslaan
nee,riep ik,niet doen.
Door het vergrootglas
zag ik jouw mooie tekening

Jij kleine nachtvlinder
met je vleugeltjes open
een centimeter leven
gesloten bijna niets

Op 'n avond zag ik je niet meer
had de poes je gepakt
was jouw leven zo kort
of vond je niets te eten?

Ik vraag het me af
zo weinig
dat we van jou weten.

Fernanda