Poëzie van de dag

Lente in de sneeuw

De koude verlamt mijn vingers en mijn handen
Terwijl ik naar de voordeur van mijn woning loop.
De rook verraadt dat de houtblokken branden
Die ik gisteren wegnam van een slinkende hoop.

De lampjes branden hoopvol aan de kerstboom
En het stalletje verwacht vergeefs drie wijzen
Ik ga zitten aan tafel en krijg een wensdroom
Over lentebloesems, nesten en verre reizen.

Mijn vrouw veegt het stof van de warme schouw
En legt de liefste nieuwjaarswensen in een doos.
Ik begrijp plots waarom ik met haar leven wou
Ze kijkt me aan en ik volg haar handen ademloos.

De televisiebeelden flitsen in haar mooie ogen
De rode wijn verkleurt de rand van haar glas.
Ik streel haar vingers die zelden rusten mogen
Ze reiken naar mijn hals en ontspannen mijn das

Roland Bourgoignie(alias Frankie)