Poëzie van de dag

Schoentje

Eens was ik in oorlogstijd een vederlicht schoentje
m'n eerste stappen deed ik als een wankelend kapoentje.

'k Knipperde met mijn ogen bij vele modderspatten
vlammen tegen een hondenkluif was niet te onderschatten.

Op de grasmat moest ik snel Koning Voetbal imponeren
en tussendoor in struik en heg van kalverliefde delen.

De rombom had geslagen dat ik in marstempo zou volgen
een ontgeurder hield geheim een liefdesbrief verborgen.

"Ter plaatse rust" duwd' in mijn schoenenoren "stop met kraken"
daar bij die molen wou een jufferschoen bij mij geraken.

Tot in het dorp de bruilofsklokken kerkwaarts riepen
moest ik, aleer het avond was, wel duizend keren kriepen.

Bij d' huwelijksreis langs schaars besneeuwde bergflanken
hing ik na d'ondergaande zon aan 'n jodelhaak te janken.

Kwam de tijd dat ik de plaats moest ruimen voor slungelsloffen
tenzij een halfverroeste spa mij in de tuin wou lokken.

Ik lig nu mijm'rend in de schoenenkast m'n zool te sussen
m'n muffe tip hoort een gejank: "ge kunt mijn hielen kussen!"

Dat is een nieuwe schoen omwonden
sapperloot wel eentje uit de solden !!

Frido nu op kousenvoeten
sluit hierbij z'n avondgroeten

Frido