Poëzie van de dag

Het wintert

Geen adem meer
de nacht snijdt wit
en zwart de tuinen
velden die vlekkeloos
liggen in wildsporen
van dieren lees ik

Angst want in de dag
klimt de morgenster
moeilijk omhoog
in grijs donkere hemel
draag ik dode vlinders
als laatste offerande
en het geurt hars
geen vogel zingt

In schaduw van dood
zelfs wanneer leven klinkt
(purperrood, een schreeuw)
duurt het slechts even.
 
Sunset