Poëzie van de dag

De Gelukscirkel

Het geluk heb ik nooit gezocht
Ik had het immers veel te druk.
Met al wat ik beleven mocht
Leek zowat alles mogelijk.

Het licht bleef aan de horizon
Zoals de ster in de Oriënt
Omdat ik ernaar streven kon
En de juiste weg heb gekend.

Als het eens stormde in mijn hart
Of het onweer je verstrooide
Nooit was het om ons heen echt zwart
Geen hinderpaal die echt niet plooide.

Net toen we het fruit zouden plukken
Om te genieten van onze oogst
Brak ons verleden aan stukken
En stond het water op zijn hoogst.

Om de puzzel te herstellen
Vroeg je me angstig om meer licht,
Ik zei: laat je nu niet kwellen
We doen alleen maar onze plicht.

Zie, de zon schijnt weer daar boven
Vanaf een nieuwe horizon
Waar niemand ons kan beroven,
Omdat die steeds opnieuw begon.

Roland Bourgoignie(alias Frankie)