Poëzie van de dag

Zie toch, hoe groen

Marieke, zie toch
hoe groen het land
hoe vol van bruisend leven.
Geef me je hand..
Je kent toch nog
de lieve geur van lentedreven,
van bomen, versgesnoeid.
Wat dood leek was maar even
Zie toch hoe alles groeit
en reikt naar 't licht
de lange winter
en de koude dood voorbij.
Laat ons
door malse weiden sompen,
voor 't wonder van de eerste paardenbloem,
van 't eerste madeliefje.
Kom mee,
we vinden wel ons klompen
weer, als d' avond komt.
Dan schrijf ik op een briefje
hoe mooi je was,
hoe vol van lentegeuren.
En 'k lees 't je voor
als 't laatste licht verstomt.
Ik wed dan gaan je wangen kleuren..
een merel zingt dan heel nabij
voor jou, voor mij, mijn liefje.

GIVE