Poëzie van de dag

Het craquelé op mijn bestaan

Het sierlijke Tjechische bureautje zwijgt.
Ook de stoelen met hun versleten huid
zijn zwijgzaam.De ruime tafel is gekwetst
door een souvenir aan het vocht van bloemen.

Tegen de muur wachten de buffetkasten,
zoals altijd.Ingetogen dragen ze hun lasten.

De leefkamer ademt mijn jaren uit.Geruisloos.
De traagzame aanvaarding van de tijd
en de inherente slijtage van dingen en mensen.

Ik zie er werkelijk tegen op
om al die afgeleefde rimpels op te fleuren.
De onrust en zorg voor de aankoop,de levering.
Vooral het ongemak van die eerste kras,vlek en scheur.

Het is alsof ik het sepia
van mijn herinneringen zou schrapen.

Uvi