Poëzie van de dag

Als kinderen van zestien..

Kinderen van zestien,
uit de tijd en het leven gevallen
naar een andere, een nieuwe planeet
lopen we arm om schouder
in het gouden licht van september.

Kinderen van zestien,
langs droomstille woudkathedralen,
wachtend en klaar voor het feest,
drinken we duizend geuren
van een levende, kloppende aarde.

De dag en 't licht voorbij,
met druppels van pijn aan de ramen,
hunkerend naar een hand die geneest,
vinden we nieuwe namen
voor elkaar, lijk kinderen van zestien.

voor alle verliefden

GIVE