Poëzie van de dag

Overpeinzing...

Wanneer je denkt het is over, ik kan niet meer
Leg je daar dan niet direkt bij neer
Er kunnen ieder moment andere situaties ontstaan
Wat je weer kracht geeft om toch verder te gaan

Klamp je vast aan kleinigheden
Kleine gebaren of dierbare herinneringen uit het verleden
Een strohalm, nog zo klein en teer
Kan er voor zorgen dat je vertrouwen groeit, steeds meer

Het vertrouwen dat je werd ontnomen
Door een diagnose of oordeel het rukte je wreed je uit je dromen
Op zo'n moment vergaat de wereld om je heen
Je voelt je wegzinken in een bodemloze put, je voelt je alleen

Alleen zonder toekomst misschien wel zonder een morgen
Je denkt niet meer aan dan ineens onbelangrijke zorgen
Je wordt koud en kil
De wereld staat even stil

Je leven schiet in een flits aan je voorbij
Je denkt zijn deze woorden echt voor mij
Je wordt overspoelt met boosheid, verdriet ongeloof
Bent voor goede raad of verzachtende woorden helemaal doof

Je wordt opstandig,binnen in je woedt een strijd
Je wilt nog zoveel doen maar je krijgt zo weinig tijd
Tijd wordt dan ineens je vriend en je vijand
Door tijd ben je ineens in een schijnbaar onmogelijke situatie beland

Je weet dat je alleen nog maar kunt verliezen
Je hebt geen kansen, je hebt niets om voor te kiezen
Wel mag je als je het wilt je tijd iets proberen te verlengen
Een experimentele behandeling, niemand kan zeggen wat dat je zal brengen

Je denkt niet eens na
Je zegt direkt ja
Je denkt niet na wat je doet
Je gaat zomaar het onbekende tegemoet

Je neemt iemand in vertrouwen
Waarvan je zeker weet daar kan en mag ik op bouwen
Die vergezelt je op je onbekende weg
Je ondergaat het samen met elke dag weer overleg

Die weg is niet geplaveid
Overal liggen obstakels her en der verspreid
Toch weet je die samen te overwinnen
Om daardoor elke dag die zich aandient met nieuwe moed te beginnen

Er gaan weken, maanden voorbij
De tijd laat je door maakt een stapje opzij
Onzekerheden en angsten deel je met elkaar
Iedere nieuwe dag zie je als een uitnodigend gebaar

Stapje voor stapje overwin je de tijd
Binnen in je woedt nog altijd een strijd
Om nog meer tijd te winnen
Om de sluipmoordenaar binnen in je te overwinnen

Het word voor onmogelijk gezien
Maar nu leef je elke dag met misschien
Met een strohalm
In je handpalm

Ga je door
Samen ga je er weer voor
Hoe het afloopt kan weer eens niemand zeggen
Het enigste wat je kunt is proberen samen de weg verder af te leggen

Met nieuwe moed en vol vertrouwen
Met de wetenschap dat je iets hebt om op te kunnen bouwen
Probeer je steeds weer bergen te verzetten
Tijd is het enigste die dat zou kunnen beletten

Dus wanneer je denkt ik kan niet meer
Kijk dan in zo'n geval eens achterom, niet één keer, maar keer op keer
Omdat je eigenlijk al van de tijd hebt gewonnen
En het belangrijkste je hebt jezelf overwonnen

Kijk terug hoe het ging, wacht nu hoe het gaat
Nooit opgeven met niets, het is nog niet echt te laat
Stap voor stap, uur voor uur, dag voor dag
Wees dankbaar voor iedere dag die je weer beleven mag...

Nienka