Poëzie van de dag

Hemelvaart.

Jullie weten toch, zei Hij
dat ik terugkeer naar mijn Vader,
naar mijn en jullie Vader,
om voor ieder een plaats te bereiden.

Vanaf het begin en drie jaar lang
hadden zij Hem overal gevolgd.
Hij had hen vrienden genoemd en
hen alles geleerd wat zij nodig hadden.

Zij waren erbij toen Hij wonderen verrichtte;
lammen liet opstaan, blinden deed zien,
kwade geesten uitdreef en melaatsen genas,
maar ook toen Hij zonden vergaf.

Zij hadden de massa meegemaakt
die hem volgde en toejuichte,
Maar ook de massa die schreeuwde
aan het kruis met hem.

Maar had Hij niet beloofd dat Hij
na drie dagen zou verrijzen?
En zo geschiedde, die eerste dag
van de week; leeg was het graf.

Hij verscheen aan hen, stralend
als de dageraad, alleen de littekens
van de nagels in Zijn heilig Lichaam
en de lanssteek in Zijn zijde.

Niet één maar meerdere keren
verscheen Hij hen, hij at met hen
en brak het brood, zoals Hij deed
op die avond voor Zijn lijden.

Nu was de tijd van afscheid gekomen,
ik zal jullie niet alleen achterlaten
beloofde Hij, maar een Helper zenden,
de geest van Waarheid, de Heilige Geest.

Hij zal jullie sterk maken, onbevreesd,
om van Mij te getuigen, en om de
Blijde Boodschap uit te dragen,
tot aan het einde van de wereld

Hierna werd Hij onttrokken aan hun ogen,
een gouden wolk omhulde Hem.
Wat hun ogen hadden gezien stond
voor immer gebeiteld in hun hart.

Zij werden Zijn onbevreesde getuigen.
Velen moesten het met hun leven bekopen
toen, NU, doorheen de eeuwen
en dit tot aan het einde van de tijden.

Altijd zullen mensen over Hem getuigen,
dat Hij leeft en ook wij geroepen zijn
tot eeuwig leven, samen met Hem.

Ria