Poëzie van de dag

Lente 2011

Schreef ik toch niet lang geleden
een melancholisch versje
over een eenzame honingbij.
Ze leken van de aardbodem verdwenen
slechts één enkele zag ik,vroeg in mei

En onverwacht,nu volop rozen bloeien,
de klimhortensia een tableau
van schitterende Brugse kant.
Zie en hoor ik hen overal zoemen,
stoeiend van bloem naar plant.

De hemel schildert Toscaans blauw,
en bloemen geuren overal.
Ik vraag me af,wat is de reden?
Waarom zijn ze zo plots en met velen
uit verre(?) oorden teruggekeerd?

Samen met de hommels maken
ze grote sier,hun gezoem klinkt mij
als muziek in de oren.Sinds vorige herfst
hangt beschut in onze tuin,
'n heus hotel voor insecten en bijen.

De natuur een handje helpen,
is altijd een goede daad,
wat zouden we zijn zonder bijen;
stuifmeelbrengers en bevruchters
voor de mensheid hier op aard?!

Ria