Poëzie van de dag

Een vlinder

Ontwaakte in de zon
toen een nieuwe dag begon
nauwelijks droog
en hop hij vloog

Vloog...vol opwinding
maakte een looping
nog een,en nog...botsing
tegen en ander vliegend ding

Hij keek met grote verbaasde ogen
zoveel dingen kwamen aangevlogen
allemaal verschillend in kleur en vlekken
hij moest nog zoveel ontdekken

Hij hoorde getjilp,gefluit,gezoem
en zag een bloem,een bloem,een bloem
waar moest hij nu beginnen
dat zou hij later wel verzinnen

Hij werd van al dat moois haast dronken
en vloog,en vloog bijna beschonken
moest alles zien,voelen,ruiken
hij moest vliegen,stijgen,duiken

Totdat...
het frisser werd en donker
toen voelde hij zijn grote honger

Te laat,de bloemen waren al gesloten
de zon haast weggedoken
hij werd zo moe,zo koud,en later
lag hij krachteloos op aarde

De moraal
van dit verhaal,
geniet met mate,niet te veel
zo krijg je morgen nog een deel.

Fernanda(alias Ferry)