Poëzie van de dag

Donkerte.

Donkerte, langzaam
sluipend gif beheerst
haar denken.
Pijn, waar al zeeën
van zilte tranen vol
werden voor vergoten,
wordt weer opgediept.
Ze voelt de paniek die
door haar lichaam giert.
O mijn God niet wéér,
geef me kracht, een leven
in stille berusting.


Wezenloos zit ze starend,
wachtend op verlossing,
sterkte die haar helpt
haar pijn te milderen,
het gevoel van leegte verdrijft,
gevolg van haar groot verlies.
Rustig ademend voelt ze
langzaam de kalmte toenemen,
kalmte die haar hart
verwarmt, haar toelaat
zijn herinnering te bewaren
in liefde voor altijd.

Bomi