Poëzie van de dag

Morgen

Ik kan m'n dag verprusten
- lijkt niet zo best -
als één van de velen
die mij nog rest.
Ik kan de sleutel verliezen
die naar je hart
een lied versieren
applaus...verstart.

Doch de wind in m'n haren
blijft nog van mij
en zal mij bewaren
gans hard te zijn.

Ik kan een boek vergooien
door eigenste schuld
dromen...herdromen
uit ongeduld.
En het lachen verleren
de kracht der lach
en mij verweren
van hij die lacht.

Doch de wind in m'n haren..

Morgen brengt een nieuwe dag
- vandaag verspeeld -
veel goede mensen
en ook jouw beeld..

Frido.