Poëzie van de dag

Stilte...

Als het te lang stil is, wordt de stilte hoorbaar
Je ziet niets, geen woord, geen enkel gebaar
Als zoiets lang duurt
Is het de twijfel die om de hoek gluurt

Echte vrienden, soulmates hoeven elkaar niet veel te zeggen
Om iets te vertellen en wat uit te willen leggen
Maar als de stilte het geluid van een storm aanneemt
Weet je niet waarom, omdat je niets waarneemt

Dat is de andere kant van de stilte
De onhoorbare, maar wel voelbare kilte
Stilte kan zo veel betekenen
Het kan ook inhouden, ik ben er wel, je kunt op me rekenen

Het is soms onheilspellend
Maar ook weer veel vertellend
Ongrijpbaar
Onhoorbaar

Stilte kan je ook vredig maken
Omdat eigenlijk niets je kan raken
Stilte kan ook voor veel onrust zorgen
Omdat je niets hoort, je weet zelf niet vandaag en ook niet morgen

Meestal zijn woorden overbodig
Maar soms heb je maar een half woord nodig
Om de stilte te accepteren
Het is genoeg om je tegen je onzekerheid te weren

Maar vaak hult iemand zich in stilte
Bezorgd daarmee een ander onzekerheid en kilte
Het is een schim die stilte heet
Maar er toch voor zorgt dat je steeds meer weet

Want door de stilte te accepteren
Ga je over anderen heel veel leren...

Nienka