Poëzie van de dag

Tijdloos

Uren, dagen, onopgemerkt voorbij,
tijd een heel abstract gegeven.
Een nieuwe dagtelling ontstond,
gaandeweg werd alles, ervoor en erna.

Drie jaar ben je nu weg van mij,
het alleen zijn daar wen je aan, zeggen ze,
niets is minder waar, geen ogenblik
ben je uit mijn gedachten, bij alles wat
er gebeurt komt jouw beeld naar boven,
wordt de vergelijking gemaakt,
hoe jij het zou hebben gedaan,
wat je dacht, hoe je voelde en alles oploste.

Jouw arm rond mijn schouder, blije illusie.
Je beeld in mijn geheugen geprent,
blijft identiek dag na dag, gedroomd.
Met een lieve, wijze glimlach rond je lippen,
die je een zekere charme verleent,
kijk je naar mij van de foto op de kast,
ouder wordt je nooit, een beeld achter glas.
Mijn liefde voor jou, onveranderlijk,
tijdloos, voor de man die je ooit was

Bomi