Poëzie van de dag

Zingen,

Met de herfst in aantocht
is het vogelkoor in congé.

Alleen in de lente en in de vroege
zomer valt het fluiten nog wel mee.

Tot zij elkaar gevonden hebben,
het paartje voor dit jaar.

Sommigen zoeken elkaar
steeds opnieuw, jaar na jaar.

Zij brengen zoetgevooisde serenades
en zijn op zoek naar bruid of man.

Geen menskind op aarde,
die dan zo aardig fluiten kan.

Maar eenmaal het nestje is gemaakt
en later ook gevuld,
is het zingen plots gedaan.

Dan moeten ze als goede ouders
samen voor hun kroost instaan.

Als ik nu een vergelijking maak,
tussen gevleugelde vrienden en wij,

denk ik aan mijn moeder,
die ALTIJD zong, zo herinner ik mij.

Als Moeder zong,
was heel het huis vol vreugde.

Vreugde, daar is het om te doen,
wie zingt voelt zich gelukkig en blij…

En is dan eens een nootje verkeerd,
niet getreurd, zelfs zingen
kan ook worden aangeleerd.

Ria