Poëzie van de dag

Het distelvinkje

God had op een dag de vogeltjes geschapen
gewoon in ’t klad...nog zonder kleur
"Ga deze nacht, maar in de bomen slapen"
sprak Hij, "kom morgenvroeg hier samen
aan de hemeldeur..."

Van de zeven regenbogen
had God potten gevuld
met verf en goed op tijd
kwamen de vogels aangevlogen
en God penseelde, met lust en vlijt

Het wielewaaltje geel
een ander kreeg ’t borstje rood
De bosduif kreeg
een blauwe veeg
Zo verfde God
Zijn potten leeg

Toen kwam de distelvink
het vogeltje had zich verslapen
met traantjes in de ogen
zat het zijn Schepper aan te gapen

En God dacht ... wat nu gezongen
Uit elk penseel heeft hij
dan maar
een druppel uitgewrongen

Het werd tenslotte
nog een blij gebeuren
zo komt dit vinkje
aan zijn vele kleuren

Robbe