Poëzie van de dag

Als de natuur tot rust wil komen
doet ze dat op haar eigen wijze.
Merkt men 't best aan de bomen
't groene verandert dan in 't grijze.

Niet plots,maar zo langzaamaan
vallen een na een de bladeren af.
Eén zomer kort was het bestaan
waarin het de boom z'n vorm gaf

De bomen midden een bladtapijt
worden na 't afslanken lijflijk kaal.
Zo toont herfst hiermee haar vlijt,
bladeren tinten in bruin-geel-vaal.

't Gevallen blad per slot vergaan,
tot biospecie,als organisch mest.
Elke boom daardoor wel voldaan
bloeit volgende lente op z'n best.

Zo gaat 'n levenscyclus dus rond,
de ene dood is d'ander z'n brood.
De filosofie van 't leven gegrond,
of de natuur lenigt zelf haar nood.

Herfst draagt ook kleurschakering,
't heeft zelfs z'n charme uiteraard.
Maar de meest geprezen visering
is deze van 't groene blad in Maart.

Alterego