Poëzie van de dag

Flanders Fields 1914-18

De oorlog raast in volle geweld,
daar in modderige loopgraven
aan 't front in Vlaanderens veld
soldaten die er zich handhaven.

Levende militaire schietschijven
in verwering 't eigen vaderland,
onwetend hoe lang 't zal blijven,
voor wanneer 'n wapenstilstand.

Moedig,maar ach,ook zo angstig,
beseffend,de dood is zeer nabij,
al ben je nu soldaat of vaandrig
je bent kanonnenvlees,allebei.

Wat spookt er door die hoofden,
de roep naar 'n familie en thuis,
herinneringen die nooit doofden,
'n frontlinie is een en al vergruis.

Zullen ze nog geliefden weerzien,
nog ooit 'n huiselijkheid smaken,
wat met familie thuis sedertdien,
gaan ze nog wel bij hen geraken.

Voor velen kwam de vrede te laat,
sneuvelden er op het veld van eer,
met 'n in memoriam als predikaat,
te gering voor heldhaftig verweer.

Alterego