Poëzie van de dag

Het vale duifje

Ik voel me zo intens verdrietig,
want er zit een duifje op het dak.
Het is er een van vorig jaar,
die op de laatste vlucht ontbrak.
Men zegt,nou en een duif op 't dak
maak er geen drama van.

Maar 't hok is weg,'t baasje dood.
Geen snoepzaad op de plank.
En als ik daar dat dier zo zie
zo triestig en alleen.
Dan zeg ik bij mezelf
zo zachtjes voor me heen
ga weg,en sla je vleugels uit!

Vlieg in de blauwe lucht!
Ga weg van hier,ga weg vooruit
en kies je eigen vlucht.
Maar 't duifje zit nog steeds op 't dak
en weggaan doet hij niet.
Ik geef hem voer,en zie in hem
symbool van mijn verdriet.

Tineke