Poëzie van de dag

Oudjaar

Van heel nabij een kerkklok luidt
zij jaagt het oude jaar
hangt met haar diepe warme klank
in ’t nevelnatte haar

Ik luister naar haar tonenspel
en hou mijn passen in
denk aan wat ik gewonnen heb
of wat ‘k gevoeld in min

En met het slagen van de tijd
verdeelt zij middernacht
wat ik kon doen 't voorbije jaar
dat heb ik ingebracht

Ik tel zacht mee: vier drie twee één
treur droef het galmen na
en als ik nog wat uren vind
laat ik die niet alleen.

Sunset