Poëzie van de dag

Ik zit in de lucht te turen
wolken maken mooie figuren
de wind jaagt ze voort
het lijkt of ze zitten aan een koord

Uren kan ik zo kijken
hoe ze voorbij strijken
het ene figuur angst aanjaagt
wijl 'n ander langzaam vervaagd

Daar komt een wolk zo zwart
hij tekent een denkbeeldig hart
maar van de de andere kant
vormt de zon er omheen een gouden rand

Dan ontstaat er een regenboog
waarbij iemand mij bedroog
beloofde aan 't eind een pot goud
maar ach,het liet me koud

Ik was ergens anders naar op zoek
in een heel andere hoek
het was jouw hart dat ik vond
dat je aan me verbond

Daarom kijk ik dagelijks in de lucht
en zie vaak jouw goud omrande hart
als een rijpe passievrucht

Herman