Poëzie van de dag

Ochtendwaarneming

't Is nog stil hier ten huize,
net alsof we ons nog bezinnen.
Door het raam turend merk ik
dat ons haantje Jean-Luc,vrij spel heeft,
die goeie ouwe windwijzer,
draait van links naar rechts.

Als ik heel scherp toekijk
zie ik in de verte de IJzertoren,
dat zinnebeeld voor Vlaanderen.
En wat dichterbij,tussen de poort
rechts van die oude boerderij daar,
de bulten van de Rode en Zwarteberg

Langs de andere zijde bespeur ik
de kerktoren van ons landelijk dorpje,
wat verderop ook het spaarbekken
dat ingeplant is in de IJzervlakte.
't Maakt precies allemaal deel uit
van een groots natuurschilderij.

Wat voel ik me toch echt heel rijk
dat ik van hieruit zo ver kijken kan.
Een zucht van genot ontsnapt me
bij het aanschouwen van al het moois
dat ik dagelijks hier op de boerenbuiten
zomaar gratis te zien krijg.

Jadi