Poëzie van de dag

In stilte

De tranen zijn opgedroogd
De wanhoop hebben we gehad
Er is nu alleen nog,
dat diepe zwarte gat

Ik dreig te verdrinken,
in een zee van stilte

Ik lijk te drijven,
in een bad van kilte

Ik schijn te lopen,
op de rand van een dal
Of noem het een ravijn

Toch,
blijf ik geloven
Blijf ik ergens hopen
Dat jij er zal zijn,
wanneer ik val…

Tinneke