Poëzie van de dag

Mijn kindje

Slaap, mijn schattekindje
op donzen voetjes nadert de nacht;
alle kleuren gaat ze verstoppen
misschien doet ze het om ’t zonnetje te foppen….

’t Maantje vindt dat dat niet kan
en de hele nacht lang
klimt het langs zijn boog
in de hemel omhoog.

Miljoenen sterretjes schitteren nu,
ze twinkelen, ze stralen
en houden naast ’t maantje de wacht, en kijk!
Ze maken haar o, zo mooi, die donkere nacht.

’t Zonnetje wil nu slapen gaan,
bloempjes, diertjes, ook de grote mensen
worden o, zoooooo……moe….
lieve schat, doe je oogjes nu maar toe.

Morgen zal het zonnetje jouw wangetjes strelen,
het zal de nacht verjagen…. de sterretjes vervagen,
ze verdwijnen één na één want….
als het zonnetje echt wakker is, pinkelt er niet één.

Slaap nu, mijn kindje,
slaap nu maar zacht….
mama kust je……
goede nacht……

Janina.