Poëzie van de dag

Dromen

Soms zit ik zo maar te dromen.
over mijn vergane jeugd,
over mijn fouten en gebreken,
over mijn verdriet en vreugd,
over de warmte die ik mag voelen.

Als ik iets goed had gedaan ,
over boze en brave mensen die mijn
weg hebben gekruist.
Over mensen die ik liefheb,
maar voor mij voorgoed hebben vergruist.

Over grote en kleine dingen
die mijn hart hebben gevuld.
Over de dagen dat ik wil zingen,
maar in weemoed ben gehuld.
Over honderdduizend dingen
die nog komen en zullen gaan.

Over mensen die soms huilen,
als ze alleen in het leven staan.
Over al die droeve ogen ,
die met tranen zijn gevuld.
Over monden die vaak bogen
en geen liefde hebben geduld.

Over geluk dat men moet zaaien
waarvan de oogst vaak is mislukt.
Over geluksvogels die maar moeten grijpen,
het geluk valt in hun schoot.

Over pechtvogels die niet begrijpen,
waarom ze leven in de goot.
Over al die vele mensen,
die op de wereld zijn ,
maar die nooit of nooit tevreden.
met hun eigen zelve zijn.

Morgenstern