Poëzie van de dag

WELKOM, LENTE

Ik smikkel-smekkel gulzig
aan een nieuwe lentevlok.
De aarde zuigt geduldig
slierten zonnestralen op.

Sneeuwklokjes bidden needrig
hun hoofdjes naar beneen,
'n roodborstje knikt vredig
'n egel droomt...'n bol-ineen.

Het tuinpad lokt m'n stil gepeins
naar vrienden in de verte
of zijn ze zoveel dichterbij
dan ooit mijn oog bemerkte ?

Het zachte kloppen van m'n hart
tikt: " hé, een woord is nooit ver weg
van elke mens-'n boom- apart
in 't bos van het seniorennet

Frido