Poëzie van de dag

Jean-Luc,de haan

De konijntjes houden kermis op 't veld,
de kauwen vliegen er tussendoor
en de houtduiven zijn ook van de partij.
Er komt nieuw leven in de natuur.

Nieuwe energie maakt zich van ons
meester,we laten het gretig gebeuren.
't Is of onze innerlijke batterijen weer
opgeladen worden,voelen de kriebels.

"Daar is de lente,daar is de zon" een
mens is er gevoelig aan,hoe ouder hoe
meer,of is het hoe ouder hoe 'zotter'?
Pff...'k kom 's morgens moeilijk wakker.

't Is dat die haan al zo vroeg kraait,een
immigrant dan nog nota bene,komt hier
wat grote sier maken.Komt hier verloren
aangelopen en niet meer weg te krijgen.

Paradeert de hele dag rond en scharrelt
in de tuin,soms jagend achter de katten.
Allee zeg,'k zie hier achtervolgingskoers.
Onze katten schrikken zich 'n hoedje.

Wat moeten we nu,met die witte haan,
'k noem hem Jean-Luc de broer van onze
windhaan.'k Zal van de markt nog een zus
meebrengen,maar dan gebraden aan 't spit.

Kat en haan samen aan de dis...
En wat schaft de pot?
Juist ja kieken...
kun je dat nu voorstellen...
Witte haan 'Jean-Luc'
eet zijn zus op...
en of het smaakte...!


Jadi