Waar vandaan: Literatuur > Poëzie van de dag > Samen
Poëzie van de dag
Samen
Samen
We liepen samen,en de maan
die zag ons langzaam verder gaan.
Ik hield jouw hand vast in de mijne,
hoe kon dat toch zo vlug verdwijnen ?
We speelden samen in de zon
en niemand die het zo goed kon.
Maar het spel heb ik verloren
toen werd mijn verstand geboren.
We zullen allebei wel sterven
maar nooit meer wil ik vrijheid derven.
Dat is het enige dat rest,
zo is het goed , of beter , best.
Norman
Zelf poëzie insturen?
Dat kan: stuur naar poezie@seniorennet.be !
Let op: u moet zélf de auteur zijn van het gedicht om toelating te geven voor publicatie op SeniorenNet.
 |
| |  |
| |  |
In favorieten opslaan | | | 
|
|
Een vraag of een probleem op SeniorenNet? Kijk dan in het Helpcentrum (klik hier). Als je het daar niet kan vinden, helpen we je via e-mail op support@seniorennet.be. |
