Poëzie van de dag

Geen roos

Vernepen stond zij blozend
van schaamte en verdriet
toen zij eens ontloken
zag dat zij een klaproos was

Haar jeugddroom
kende slechts één bloem:
de rode roos
die allermooiste koningin

Zij streed een noeste strijd
om roos te worden
door iedereen bewonderd
en geëerd

Geen rode roos
geen koningin
bleef zij eenvoudig klaproos
midden in het wilde veld

Spelende kind'ren
zagen haar wiegen
in de wind
en lachten...

haar groot geluk
voortaan !

Elisa