Poëzie van de dag

De eerste dag

De rozen dragen parels
uit de handen van de morgen,
parels voor mijn liefste
die in het open raam
een frisse mond haalt
en de ochtend zoent.

De zomerlucht hangt
blauwgewassen en geboend
te drogen
in een spinnenweb van licht
met duizend diamanten.
Ik voel de naaktheid
van de nieuwe dag heel dicht

en teer, als was de wereld
pas deze nacht geschapen.
Een tortel drinkt zich leven
aan een waterplas
en breekt het frele spiegelbeeld
van hoe het eertijds was

of moet geweest zijn
met levend licht dat uitbarst
't allenkanten,
een koor van kinderstemmen,
jong en uitgeslapen.

GIVE