Poëzie van de dag

Mijn dorp

Denken aan vervlogen tijden,
hoe we ’s zondags wandelden langs de Leie,
met ons pa, ons ma, de broers en de hond.

Nog zie ik de blauwe akkers,
de wiegende halmen,
de wiedsters gekromd voorovergebogen,
aan elkaar de roddelnieuwtjes vertellend.

Nog ruik ik de stank van het roten,
grote bakken in het Leiewater.

Nog zie ik de vlaswerkers op het veld
met bruingebrande ruggen zwetend
onder een ongenadig brandende zon,
de vlasbundels in kapellen
te drogen zetten.

Kwajongens speelden er verstoppertje
tot grote ergernis van de vlasboer.

Mijn dorp,
het leefde van het vlas!

Gustilpe