Waar vandaan: Literatuur > Poëzie van de dag > Lokkertjes...

Poëzie van de dag


Lokkertjes...

Lokkertjes...

Genietend van mijn tas koffie,
bedenk ik wat te vertellen.
De mieren houden me hier bezig,
ze zijn al een tijdje aangeland
met ganse families,
blijkbaar geboekt voor lang verblijf.

Ze amuseren zich hier rot,
sommigen krijgen ook vleugels.
Gelukkig ben ik elk jaar
goed voorzien van mierendozen.
Ze worden druk bezocht,die lokkertjes, 
maar toch komen ze nog altijd terug
op een andere plaats dan.

Vorig jaar kampeerden ze buiten
en dat vond ik toch wel aangenamer.
Nu werd ik naar buiten gelokt
door joelende kinderen van de buren.
Ze waren aan het zwemmen
in de veldregenwaterput.

Aan de boom een ladder gebonden,
om uit het water te klauteren,
kwestie van de aardenkant
niet kapot te maken.
De put is 25m lang
en toch wel 6m breed.
In het midden kan je
leuk zwemmen.

Mooi om zien,
tussen de wilde veldbloemen,
net als vroeger dus.
Het ontlokt me de lust
ook in 't water te springen,
de lokroep van de natuur,
maar dan liefst in 't zwembad.

Jadi

 



Zelf poëzie insturen?
Dat kan: stuur naar poezie@seniorennet.be !
Let op: u moet zélf de auteur zijn van het gedicht om toelating te geven voor publicatie op SeniorenNet.