Poëzie van de dag

Een stukje hemelblauw

Zilverig glanzend op de groene halmen
en ook op ‘t veld watt zachte morgendauw
ik zie de eerste schouwen walmen
de hemel geeft een heel klein stukje blauw

Langzaam mijn stap en in de bomen
verzamelen vogels zich in grote schaar
zij zingen opgewekt de mooiste dromen
voor hun vertrek iets later in het jaar

Zelf ben ik dikwijls hemelhoog gevlogen
als elf en ongezien
danste ik over regenbogen
en tussen sterren bovendien

Nu ga ik stil door ’t gras mijn pad
met open hart en grote blije ogen
enkel mijn ziel wordt nog een weinig nat
al kan niets mij nog van mijn rust beroven

- de hemel geeft een heel klein stukje blauw
en zacht val ik in morgendauw.

Sunset